دین مبین اسلام، به عنوان یک نظام جامع زندگی، به تمامی ابعاد وجودی انسان توجه دارد. در این میان، مسئله بازی و تفریح نیز از اهمیت ویژهای برخوردار است. اسلام، بازی و سرگرمیهای سالم را نه تنها مجاز میشمارد، بلکه آن را به عنوان ابزاری برای رشد جسمی، ذهنی و اجتماعی انسان، به ویژه در دوران کودکی و نوجوانی، مورد تأکید قرار میدهد. سیره پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) نیز مملو از نمونههایی است که نشان میدهد ایشان با کودکان بازی میکردند و به نشاط و سرور آنان اهمیت میدادند. این امر گواهی بر جایگاه رفیع بازی در تربیت و تکامل فردی از دیدگاه اسلام است.
با این حال، این نگرش مثبت به بازی و تفریح، با در نظر گرفتن چارچوبها و اصولی همراه است که تضمین میکند این سرگرمیها در راستای ارزشهای اخلاقی و اعتقادی اسلام باشند و از هرگونه اثر منفی بر فرد و جامعه جلوگیری کنند. در ادامه، به بررسی دقیقتر دیدگاه اسلام پیرامون بازی و معیارهای حلال بودن آن میپردازیم.
اسلام، بازی را به عنوان یک ضرورت برای رشد همهجانبه انسان مینگرد:
اسلام برای بهرهمندی صحیح و سازنده از بازیها، مجموعهای از معیارها و ضوابط را تعیین کرده است که رعایت آنها ضروری است:
والدین و مربیان در هدایت کودکان و نوجوانان به سوی بازیهای سالم و سازنده، نقش بسیار مهمی بر عهده دارند. آنها باید با آگاهی از ملاکهای حلال بودن بازیها در اسلام، محتوای سرگرمیهای فرزندان خود را ارزیابی کرده و آنها را به سمت فعالیتهایی سوق دهند که ضمن ایجاد نشاط و سرگرمی، به رشد و تعالی آنها نیز کمک کند. ایجاد محیطی امن و فراهم کردن فرصتهای مناسب برای بازیهای واقعی و سالم، و همچنین نظارت آگاهانه بر استفاده از بازیهای مجازی، از وظایف مهم والدین و مربیان در این زمینه است.
اسلام، بازی و تفریح را به عنوان یک نیاز فطری و ابزاری برای رشد و نشاط انسان میپذیرد و بر اهمیت آن در مراحل مختلف زندگی تأکید دارد. با این حال، این نگرش با در نظر گرفتن چارچوبهای اخلاقی و شرعی همراه است. بازیها باید سالم، سازنده، و عاری از هرگونه محتوای مضر و مغایر با ارزشهای اسلامی باشند. رعایت اعتدال در پرداختن به بازیها و عدم غفلت از مسئولیتهای اصلی نیز از اصول اساسی در این زمینه است. با رعایت این معیارها، میتوان از ظرفیت بالای بازی و سرگرمی در جهت تربیت نسلی سالم، خلاق، مسئولیتپذیر و بانشاط بهرهمند شد.